Home
Verslag van de Ouderavond van 9 februari jl op de RSG met als titel: “ Dyslexie, hoe denken we erover?”
Rond 20.00 uur liep de zaal ineens vol, er was grote belangstelling van een gemeleerde groep: leerlingen, ouders, docenten en zelfs een enkeling van buiten, zo’n 120 mensen in totaal.
Voorzitter van de Ouderraad Ted Hobma opende kort en we gingen meteen van start. Het was te merken dat het onderwerp leeft: de mensen zaten op het puntje van hun stoel en stelden alert vragen.
Christa Wiersma (www.mhartiste.nl) beet het spits af met een origineel verhaal. Zij coacht al 10 jaar dyslectische cliënten, zowel kinderen als jongeren en volwassenen.
Zij benadert dyslexie niet als een probleem, maar als een andere manier van waarnemen. Dat zorgt al meteen voor ontspanning en voor een relaxte sfeer. Christa praat over onze twee hersenhelften: de linker, die vooral logisch, analytisch, rechtlijnig en talig denkt. En de rechter, die creatief, associatief, intuïtief, razendsnelen vaak in beelden denkt.Beide helften hebben uiteraard hun waarde. Als baby gebruiken we voornamelijk onze rechter hersenhelft, we nemen waar en doen na. Eenmaal op school, wordt voornamelijk de linker hersenhelft aangesproken, dat komt door de manier waarop wij onderwijs opvatten: het aanleren van logisch, rechtlijnig en navolgbaar denken.
Het grappige is nu, dat dyslectische mensen een heel eigen en heel persoonlijke logica hebben,ze blijven voornamelijk hun rechter hersenhelft gebruiken, ook in het onderwijs. Dat uit zich in een originele, creatieve aanpak
.Ze vragen bv. de “ei-suiker”als ze even niet op het woord “zout” kunnen komen, zoals een ouder treffend aanhaalde.En als de docent tegenover de leerling staat en vraagt om rechts boven op het papier te beginnen, beginnen ze links onder: ze kijken vanuit het perspectief van de docent. Want daar zijn ze ijzersterk in: perspectief-wisseling, waardoor ze vaak verrassende oplossingen vinden.Ze bekijken opgaven van vele kanten. Letters ook, daarom zien ze ze regelmatig omgekeerd, of lezen ze “boom” als “600 meter”. En ze vragen oma waarom een concentratiekamp zo erg is, is concentreren dan zo vervelend?
In haar praktijk begint Christa met de cliënt naar de manier van leren te vragen. Meestal ben je je daarvanniet bewust, en het achterhalen ervan kan voor veel opluchting zorgen: er is niets mis met mij, ik neem gewoon anders en heel persoonlijk waar. Die constatering alleen al leidt regelmatig tot het wegvallen van een deel van de dyslectische symptomen. Christa vroeg ons naar onze schoenen te kijken en naar het plafond en vroeg vervolgens waarmee we dat deden. Met onze ogen dus. Daarna vroeg ze om naar de laatstevakantie te kijken, naar onze woning. Waarmee doen we dat? Juist met ons “gedachtenoog”.En het gedachtenoog van dyslectische mensen kijkt veel ruimer en met meer fantasie dan de twee ogen in het hoofd. Dat geeft vaak een verwarrend beeld bij lezen en/of schrijven. De ogensoorten werken niet lekker samen. Het leren om het gedachtenoog en de zichtbare ogen samen te brengen is onderdeel van haar coaching.Lezen en schrijven gaan daardoor soepeler en sneller.
Overigens is Christa van mening dat iedereen wel iets “dyslectisch” heeft. Leerstijlen zijn immers hoogst persoonlijk, ieder heeft een eigen manier van leren en waarnemen. Het huidige onderwijs dat voornamelijk beroep doet op de linkerhersenhelft, is niet gericht op een evenwichtige ontwikkeling van beide helften. De individuele, creatieve, intuïtieve en meerdimensionale manier van kijken blijft onderbelicht en daarmee een deel van de talenten.Het was duidelijk dat Christa veel mensen in de zaal raakte. Er was herkenning, enthousiasme en er kwamen voorbeelden.
Haar tijd was snel om en Corrie van der Laan (www.lexima.nl) was aan de beurt.Een heel andere, aanvullende invalshoek. Corrie werkt als dyslexie-consulente bij Lexima, als lerares Nederlands en remedial teacher en is moeder van een dyslectisch kind. Zij houdt zich bezig met technische hulpmiddelen die lees- en spelproblemen hanteerbaar maken. Ze vertelt dat ze tijdens de basisschool-periode van haar kind eindeloos voorlas, van geschiedenisboek tot ’s avonds voor het slapen. Met veel plezier dat wel, maar ook vermoeiend. In het voortgezet onderwijs lukte het niet meer, de hoeveelheid werd te groot. Ook hier veel herkenning in de zaal.
Vervolgens belicht Corrie 2 van de hulpmiddelen die op het moment ter beschikking staan als steun bij lezen en schrijven.De eerste is de Daisyspeler. Hij bestaat in verschillende formaten en kleuren, van helemaal niet cool tot een beetje cool. Hij draait op schijfjes, die met natuurlijke stemmen ingesproken zijn en is toegerust met een zoekfunctie, zodat meteen de gewenste pagina gevonden kan worden. De schijfjes zijn te krijgen bij Dedicon (www.dedicon.nl) en Lexima; op de site van beide bedrijven staan alle schoolboeken vermeld (basis- en voortgezet onderwijs), die te bestellen op een “kes”bestand. De schijfjes worden vergoed uit het boekenfonds. De Daisyspeler helaas niet, die moet op eigen kosten aangeschaft worden. De RSG heeft goede ervaring met eindexamenkandidaten die Daisyspelers gebruiken.
Het tweede hulpmiddel is het softwareprogramma” Kurzweil”. Ook dat neemt Corrie uitvoerig bij de kop.
Via de beamer volgen we de diverse functies. “Kurzweil” draait op een PC/laptop en heeft een link met internet. Het dient als uitgebreide ondersteuning bij lezen, schrijven en vreemde talen. Teksten kunnen ingescand worden met de gewenste lettergrootte, óók vanuit internet of de e-mail-box . De spraakstemmen zijn digitaal, soms is de intonatie niet helemaal juist en de klank wat te kunstmatig,maar er is keuze uit stemmen. De te lezen zin kan ge- highlight worden ten behoeve van het overzicht en het te lezen woord kan daarbij nog een eigen kleur krijgen.
Er is een vertaalfunctie en ook een digitaal woordenboek, dat zowel omschrijvingen als synoniemen biedt.
Tot nu toe is het niet toegestaan om van dit woordenboek gebruik te maken met examens, enigszins vreemd omdat een papieren woordenboekje wel toegestaan is. Lexima is hierover in overleg met Het Ministerie van Onderwijs. De RSG wil daar graag steun aan verlenen. Het gebruik van het (digitale) woordenboek is immers ook een vaardigheid die mee-getoetst kan worden.
In de taakbalk kunnen de diverse functies aan- en uitgezet worden, eventueel op verzoek van de docent bij toetsen.
De onvermijdelijke vraag uit de zaal of de RSG met Kurzweil werkt, werd door Bea Wiarda, remedial teacher, beantwoord. Op het moment is de RSG in de onderzoeksfase. Er komen 10 laptops beschikbaar en er wordt onderzoek gedaan naar het meest geschikte software programma. De implementatie zal nog wat tijd vragen, ook in verband met creëren van ruimte in klaslokalen.
Inmiddels was Corrie aan het einde van haar presentatie en was er gelegenheid om met de demo-daisyspelers te oefenen en/of om met Christa verder van gedachten te wisselen. Hiervan werd ruim gebruik gemaakt.
Rond 22.00 uur sloot Ted Hobma de avond met dank en bloemen voor de spreeksters.
Het is duidelijk dat deze avond in een behoefte voorzag.Zowel de invalshoek van Corrie van der Laan als die van Christa Wiersma vragen om verdere opvolging. De Ouderraad gaat hierover met de school in gesprek. Indien u als ouder, of jij als leerling, daaraan bij wil dragen, neem dan contact op met de Ouderraad, via This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it of via de telefoon. Onze nummers staan in de schoolgids. Alvast veel dank voor de moeite!
Tenslotte gaat onze dank naar de RSG, met name Bea Wiarda, remedial teacher, en de facilitaire dienst, voor de fijne en vruchtbare samenwerking op en rond deze avond.
Namens de Ouderraad,
Rimke Boosten
Rond 20.00 uur liep de zaal ineens vol, er was grote belangstelling van een gemeleerde groep: leerlingen, ouders, docenten en zelfs een enkeling van buiten, zo’n 120 mensen in totaal.
Voorzitter van de Ouderraad Ted Hobma opende kort en we gingen meteen van start. Het was te merken dat het onderwerp leeft: de mensen zaten op het puntje van hun stoel en stelden alert vragen.
Christa Wiersma (www.mhartiste.nl) beet het spits af met een origineel verhaal. Zij coacht al 10 jaar dyslectische cliënten, zowel kinderen als jongeren en volwassenen.
Zij benadert dyslexie niet als een probleem, maar als een andere manier van waarnemen. Dat zorgt al meteen voor ontspanning en voor een relaxte sfeer. Christa praat over onze twee hersenhelften: de linker, die vooral logisch, analytisch, rechtlijnig en talig denkt. En de rechter, die creatief, associatief, intuïtief, razendsnelen vaak in beelden denkt.Beide helften hebben uiteraard hun waarde. Als baby gebruiken we voornamelijk onze rechter hersenhelft, we nemen waar en doen na. Eenmaal op school, wordt voornamelijk de linker hersenhelft aangesproken, dat komt door de manier waarop wij onderwijs opvatten: het aanleren van logisch, rechtlijnig en navolgbaar denken.
Het grappige is nu, dat dyslectische mensen een heel eigen en heel persoonlijke logica hebben,ze blijven voornamelijk hun rechter hersenhelft gebruiken, ook in het onderwijs. Dat uit zich in een originele, creatieve aanpak
.Ze vragen bv. de “ei-suiker”als ze even niet op het woord “zout” kunnen komen, zoals een ouder treffend aanhaalde.En als de docent tegenover de leerling staat en vraagt om rechts boven op het papier te beginnen, beginnen ze links onder: ze kijken vanuit het perspectief van de docent. Want daar zijn ze ijzersterk in: perspectief-wisseling, waardoor ze vaak verrassende oplossingen vinden.Ze bekijken opgaven van vele kanten. Letters ook, daarom zien ze ze regelmatig omgekeerd, of lezen ze “boom” als “600 meter”. En ze vragen oma waarom een concentratiekamp zo erg is, is concentreren dan zo vervelend?
In haar praktijk begint Christa met de cliënt naar de manier van leren te vragen. Meestal ben je je daarvanniet bewust, en het achterhalen ervan kan voor veel opluchting zorgen: er is niets mis met mij, ik neem gewoon anders en heel persoonlijk waar. Die constatering alleen al leidt regelmatig tot het wegvallen van een deel van de dyslectische symptomen. Christa vroeg ons naar onze schoenen te kijken en naar het plafond en vroeg vervolgens waarmee we dat deden. Met onze ogen dus. Daarna vroeg ze om naar de laatstevakantie te kijken, naar onze woning. Waarmee doen we dat? Juist met ons “gedachtenoog”.En het gedachtenoog van dyslectische mensen kijkt veel ruimer en met meer fantasie dan de twee ogen in het hoofd. Dat geeft vaak een verwarrend beeld bij lezen en/of schrijven. De ogensoorten werken niet lekker samen. Het leren om het gedachtenoog en de zichtbare ogen samen te brengen is onderdeel van haar coaching.Lezen en schrijven gaan daardoor soepeler en sneller.
Overigens is Christa van mening dat iedereen wel iets “dyslectisch” heeft. Leerstijlen zijn immers hoogst persoonlijk, ieder heeft een eigen manier van leren en waarnemen. Het huidige onderwijs dat voornamelijk beroep doet op de linkerhersenhelft, is niet gericht op een evenwichtige ontwikkeling van beide helften. De individuele, creatieve, intuïtieve en meerdimensionale manier van kijken blijft onderbelicht en daarmee een deel van de talenten.Het was duidelijk dat Christa veel mensen in de zaal raakte. Er was herkenning, enthousiasme en er kwamen voorbeelden.
Haar tijd was snel om en Corrie van der Laan (www.lexima.nl) was aan de beurt.Een heel andere, aanvullende invalshoek. Corrie werkt als dyslexie-consulente bij Lexima, als lerares Nederlands en remedial teacher en is moeder van een dyslectisch kind. Zij houdt zich bezig met technische hulpmiddelen die lees- en spelproblemen hanteerbaar maken. Ze vertelt dat ze tijdens de basisschool-periode van haar kind eindeloos voorlas, van geschiedenisboek tot ’s avonds voor het slapen. Met veel plezier dat wel, maar ook vermoeiend. In het voortgezet onderwijs lukte het niet meer, de hoeveelheid werd te groot. Ook hier veel herkenning in de zaal.
Vervolgens belicht Corrie 2 van de hulpmiddelen die op het moment ter beschikking staan als steun bij lezen en schrijven.De eerste is de Daisyspeler. Hij bestaat in verschillende formaten en kleuren, van helemaal niet cool tot een beetje cool. Hij draait op schijfjes, die met natuurlijke stemmen ingesproken zijn en is toegerust met een zoekfunctie, zodat meteen de gewenste pagina gevonden kan worden. De schijfjes zijn te krijgen bij Dedicon (www.dedicon.nl) en Lexima; op de site van beide bedrijven staan alle schoolboeken vermeld (basis- en voortgezet onderwijs), die te bestellen op een “kes”bestand. De schijfjes worden vergoed uit het boekenfonds. De Daisyspeler helaas niet, die moet op eigen kosten aangeschaft worden. De RSG heeft goede ervaring met eindexamenkandidaten die Daisyspelers gebruiken.
Het tweede hulpmiddel is het softwareprogramma” Kurzweil”. Ook dat neemt Corrie uitvoerig bij de kop.
Via de beamer volgen we de diverse functies. “Kurzweil” draait op een PC/laptop en heeft een link met internet. Het dient als uitgebreide ondersteuning bij lezen, schrijven en vreemde talen. Teksten kunnen ingescand worden met de gewenste lettergrootte, óók vanuit internet of de e-mail-box . De spraakstemmen zijn digitaal, soms is de intonatie niet helemaal juist en de klank wat te kunstmatig,maar er is keuze uit stemmen. De te lezen zin kan ge- highlight worden ten behoeve van het overzicht en het te lezen woord kan daarbij nog een eigen kleur krijgen.
Er is een vertaalfunctie en ook een digitaal woordenboek, dat zowel omschrijvingen als synoniemen biedt.
Tot nu toe is het niet toegestaan om van dit woordenboek gebruik te maken met examens, enigszins vreemd omdat een papieren woordenboekje wel toegestaan is. Lexima is hierover in overleg met Het Ministerie van Onderwijs. De RSG wil daar graag steun aan verlenen. Het gebruik van het (digitale) woordenboek is immers ook een vaardigheid die mee-getoetst kan worden.
In de taakbalk kunnen de diverse functies aan- en uitgezet worden, eventueel op verzoek van de docent bij toetsen.
De onvermijdelijke vraag uit de zaal of de RSG met Kurzweil werkt, werd door Bea Wiarda, remedial teacher, beantwoord. Op het moment is de RSG in de onderzoeksfase. Er komen 10 laptops beschikbaar en er wordt onderzoek gedaan naar het meest geschikte software programma. De implementatie zal nog wat tijd vragen, ook in verband met creëren van ruimte in klaslokalen.
Inmiddels was Corrie aan het einde van haar presentatie en was er gelegenheid om met de demo-daisyspelers te oefenen en/of om met Christa verder van gedachten te wisselen. Hiervan werd ruim gebruik gemaakt.
Rond 22.00 uur sloot Ted Hobma de avond met dank en bloemen voor de spreeksters.
Het is duidelijk dat deze avond in een behoefte voorzag.Zowel de invalshoek van Corrie van der Laan als die van Christa Wiersma vragen om verdere opvolging. De Ouderraad gaat hierover met de school in gesprek. Indien u als ouder, of jij als leerling, daaraan bij wil dragen, neem dan contact op met de Ouderraad, via This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it of via de telefoon. Onze nummers staan in de schoolgids. Alvast veel dank voor de moeite!
Tenslotte gaat onze dank naar de RSG, met name Bea Wiarda, remedial teacher, en de facilitaire dienst, voor de fijne en vruchtbare samenwerking op en rond deze avond.
Namens de Ouderraad,
Rimke Boosten