Verslag van de Algemene OuderAvond van dinsdag 10.11.2009 met als thema:
“Het nieuwe werken, het loonstrookje voorbij?”

Terwijl de klanken van de bekende ABBA-song: “money, money, money” wegvagen, opent Ted Hobma, voorzitter van de Ouderraad, de avond. In plaats van de helaas afwezige rector een hartelijk welkom aan iedereen in de zaal.

Vervolgens wordt er een kort filmpje vertoond met als titel: ”Hoe ziet mijn leven er over 10 jaar uit?” Hoofdrol voor diverse RSG-leerlingen, die de vraag spontaan en zelfverzekerd beantwoorden. Zij gunnen ons een kijkje in hun dromen: “iets” met paarden of piano, topsport, (dieren)arts, mode ontwerpen, lieve rijke mannen, mooie vrouwen, eigen bedrijven, villa’s in Miami, leuke banen, lieve kindjes om op te tutten of stoer aan te kleden en veel chicks op de achterbank in de Mercedes.

Ted Hobma en Cor Dijkstra (ook lid van de OR) geven een korte reactie. Hun beider verwachting dat de kinderen aan zouden komen met beroepen en werkvormen die nu nog niet eens bestaan, blijkt niet uit te komen. Het toekomstbeeld van onze kinderen wordt kennelijk niet gevoed door de huidige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Niettemin van groot belang om als ouders de inspiratie van onze kinderen te volgen en hen te vertrouwen en te stimuleren in het waarmaken van hun dromen…

Vervolgens worden de sprekers van de avond: Michiel Wijgmans uit Leeuwarden (www.lable.org) en Trèske Heere uit ijlst (www.wijsenwater.nl) ) kort geïntroduceerd. Rapper Remon de Jong uit Heerenveen (www.remondejong.com) stelt zichzelf voor. Uiteraard met een (g)rap.

Kees Romkes, (www.mindz.com/profiles/keeZ ) de derde spreker, is helaas door de griep geveld. Michiel en Trèske zijn zo sportief om de lacune op te vangen.

En dan is de vloer aan Michiel Wijgmans. Die met een verrassende, interactieve presentatie komt. 26 Jaar oud, eigenaar van 2 bedrijven en een vriendelijke transparante uitstraling. Een boeiend, bijna terloops verhaal. Ondersteund door een geestige en originele powerpoint, over hoe anders het er op de arbeidsmarkt aan toe gaat dan 10 jaar geleden. Want zo kort bestaan internet en mobiel bellen nog maar. De grote veranderfactor: Het feit dat iedereen continu met iedereen en met kennisbronnen in contact kan staan en dat ook doet. Uiteraard ontlokte dat herkenning en een verzuchting aan de zaal: “ja, onze kinderen zitten voortdurend op MSN, gamen ondertussen en proberen dan ook nog sommen te maken. Soms samen met klasgenootjes. Maar meestal doen ze van alles en maken niets af. Dat gaat ten koste van het huiswerk.” “Problemen mee?” vraagt Michiel, tot verbazing van menigeen. “Ja, de sommen moet toch af”….”Misschien zijn deze kinderen meer ervaringsgericht dan productiegericht?” oppert Michiel. Er zijn tegenwoordig vele manieren om wiskunde te leren tot en met compleet virtuele lessen op internet, die je op je eigen moment kunt volgen, als de interesse er ook echt is. En zo gaat hij door, de traditionele top-down organisatievorm, gericht op serie- en massaproductie aan de lopende band, raakt achterhaald. Mensen vormen netwerken rond een centraal thema, wisselen kennis, ervaring en contacten uit en brengen zo iets tot stand. Michiel geeft ruiterlijk toe dat een collega de powerpoint gemaakt heeft. Delen en circuleren, hulp vragen en geven, dat is de nieuwe insteek. In zijn bedrijf “Lable” (webapplicaties) zijn alle vaste medewerkers tevens mede-eigenaar. De opbrengsten worden verdeeld onder degenen die bijgedragen hebben aan het product, inclusief de stagaires. De ene maand verdien je daardoor meer of minder dan de andere. Betalingen door opdrachtgevers vinden geregeld plaats op basis van waardering achteraf. Dat levert de ene keer een riant bedrag voor een lezing, de andere keer net genoeg om een ijsje te kopen.

Scholen passen nog in het traditionele plaatje: veel gelijkenis met het lopende band productieprincipe. Dat wringt met de realiteit van de net-generatie en van de nieuwe arbeidsmarkt. Michiel geeft via een leuk grafiekje inzicht in zijn eigen zoeken en switchen om tot zijn recht te komen binnen de bestaande opleidingen. Van de ene basisschool naar de andere, van halfweg VO naar MBO om uiteindelijk zijn draai te vinden in het HBO, waar hij de studie combineert met het oprichten van zijn bedrijven.

Hij benadrukt dat iedere leerling, op welk niveau dan ook, minstens één talent heeft dat erom vraagt om (h)erkend, gekoesterd en ontplooid te worden. En om vooral niet afgeleerd te worden. Individuele talentontwikkeling boven productie. Dat is de beste toekomstverzekering.

Remon de Jong rapt zijn herkenning: hij is even het levende voorbeeld van hoe talentontwikkeling en creativiteit wel degelijk brood op de plank brengen.

Van Michiel roemt hij de “makkelijke bek met de vlotte kwek”…

Vervolgens betreedt Trèske Heere, het toneel. Trèske is eigenaar van “Wijs en Water”een bedrijf op het gebied van Life Planning.

Een innemende persoonlijkheid met een boodschap. Zij spreekt de zaal recht uit haar hart toe en brengt een indringend verhaal.

Als ex-key-accountmanager van een grote verzekeraar kent zij de financiële wereld op haar duimpje. Op een gegeven moment werd het haar duidelijk dat het haar wereld niet meer was en ze besloot het anders te gaan doen. Ze begint haar eigen bedrijf op het gebied van “Life Planning”: hoe kunnen geld en inkomen dienstbaar gemaakt worden aan je passie, aan waar je echt voor gaat, waar je echt blij van wordt.

Dat vergt naar Trèskes inzicht financiële volwassenheid.

En dat heeft niet alleen te maken met gezond financiëel inzicht. Financiële volwassenheid heeft vooral ook te maken met de rol die je ideeën en overtuigingen over geld spelen. Die ideeën sluipen er vaak op jonge leeftijd in, om vervolgens niet meer in vraag gesteld te worden. Hun rol zijn we ons meestal nauwelijks bewust.

We kennen er allemaal wel een paar:

“je moet een appeltje voor de dorst bewaren” (welke dorst? En wat als je nu dorst hebt?); “Het is goed om financiëel onafhankelijk te zijn” (van wie dan? waarom is dat goed?);

“voor een goed inkomen moet je hard werken” (hoezo, als je werkgever over de kop gaat?)

En dan hebben we het nog niet gehad over het wijdverspreide idee dat wat op onze bankrekening staat, geld is. Als we met z’n allen ons “geld” op gaan vragen krijgen we hooguit 5 à 10% van ons saldo. Meer is er gewoon niet. En toch geloven we met z’n allen dat een banksaldo 100% geld vertegenwoordigt….

Financiële volwassenheid bouw je op door je ideeën over geld stuk voor stuk op te sporen en te scannen op dienstbaarheid aan je huidige levensdoelen, aan wat je echt wilt in het leven. Best pittig om dat uit te zoeken,

Treske gaf ons een paar handvaten:

• Stel, je wordt morgen wakker met genoeg geld onder je kussen om voor de rest van je leven in al je behoeften te voorzien. Wat doe je, wat laat je? wat verander je?
• Stel, je hebt nog 5 à 10 jaar te leven. Wat doe je, wat laat je, wat verander je?
• Stel, je hebt nog 24 uur te leven. Wat heb je bereikt en wat niet? Wat heeft je vreugde geschonken? Wat heb je niet gedaan wat je graag had willen doen?

Als wij als ouders een financiëel volwassen houding laten zien, zo stelt Trèske, dan krijgen onze kinderen die houding met de paplepel mee. Waarmee ze een stukje gereedschap hebben om beroepskeuze en loonstrookje in breder perspectief te zien.

Stof tot overdenken en een aanzet om je leven meer in eigen hand te nemen.

Remon de Jong denkt er net zo over en rapt over Trèske als ”held met haar visie op geld”.

Het is inmiddels 21.45 uur geworden. Na een korte pauze bedankt Ted Hobma de sprekers en de rapper met bloemen voor een fantastische en inspirerende avond.

Remon de Jong sluit af met een laatste rap, de zaal levert de steekwoorden: “toekomst”, “geld als water” en “geld speelt geen rol”.

Als OR kijken we terug op een verrijkende avond.

Met dank aan alle aanwezige ouders voor de belangstelling en de enthousiaste deelname.

En met dank aan school, met name de facilitaire dienst, voor de professionele ondersteuning.

 

Rimke Boosten

lid Ouderraad